góðann daginn þetta er ykkar kæra vinkona hún Hanna eruð þið ekki annars öll í góðu stuði? ég veit að ég er það allaveganna þrátt fyrir alla mína blóðtappa ég hef nú ekki verið sú duglegasta við að blogga undanfarið en ég er þó að minnstakosti að því núna nú er bara að fara að klára þetta blogg og skella sér síðan í bubbles til þess að undirbúa sig andlega fyrir sýningu(djók)
svo vil ég koma því til skila að frænka mín hún Margrét lilja er einhver skemmtilegasta frænka sem hægt er að eignast annars hef ég ekkert mikið meira að tala um annað en gleðilegann konudag og kannski líka páska ef ég blogga ekki fyrir það
adios
farvel
bye bye
auf widersen
blessbless
sjáumst seinna
núna verð ég að fara að hætta þessu
bæbæ

Undanfarið ár hefur verið frekar annasamt!
Samfélagið komið í kreppu sem ég reyni að hugsa sem minnst um! Af þeim sökum meðal annars er ég nú atvinnulaus. Ég reyni að líta á þetta sem tækifæri en er enn á þankaroksstiginu Margir í vinahópnum eru atvinnulaus eins og svo margir í samfélaginu. Hugmynd að við stofnum fyrirtæki saman, hvernig væri það? Það er margt vitlausara Fólk er núna hvatt til að styðja við Íslenskt!
Ég hef verið með Skartið mitt til sölu í Perlukafaranum (Verslun með með perlur ofl.) sem er nú komin í Glæsibæ. Ég reyndar ekki selt mikið en mamma hefur verið mjög dugleg Ég tek skartgripina úr Perlukafaranum kringum 10. sept.
Ég sótti um í Iðnskólanum í Gullsmíði(auðvita) en komst ekki inn, enda sóttu 79 um en 8 komust inn!!! Hvað ég tek mér fyrir hendur mun örugglega koma í ljós. Á meðan ekkert er í sjónmáli þá föndra ég og reyni að hugsa um heilsuna sem svo oft lendir á hakanum Ég er komin með fiðring að fara að leika aftur og leika þá betur en ég hef gert áður Ég er nú búin að taka mér frí í 2 tímabil. Farðaði reyndar fyrra árið og var baksviðs þegar við sýndum Gaukshreiðrið í Þjóðleikhúsinu. (Langaði SVO að vera á sviðinu)! Vonandi fæ ég einhverntíma tækifæri til að leika á sviðinu í Þjóðleikhúsinu (hugsa um þetta með mikilli lotningu)! Jæja mig hefur kitlað að blogga undanfarið ár en ekki látið verða af því

Brostu, í hvívetna brostu,
því brosið á sefjandi afl,
en brostu þannig, að breytist sífellt
til batnaðar mannlífsins tafl.

Brostu til alls og allra
í árvakri mannúðargjörð,
og brosið mun birtast þér aftur
í brosi - frá himni - og jörð.

Magnús frá Skógi á Rauðasandi />

Nú finnst mér ég sé svona að byrja að lagast í vinnunni (þannig séð). Ég vann heilsuátak fyrir nokkru í vinnunni og fékk 15000 kr. gjafabréf í Kringlunni og förðunarvörur Eftir það er ég byrjuð í þjálfun með einkaþjálfara og er þessa stundina að drepast úr harðsperrum!!!! svo er mæling í næsta tíma Annars gengur alveg rosalega vel nema ég hef slegið slöku við í mataræðinu Nú fer að koma í ljós hvort ég verð fastráðin eður ei annars gengur allt sinn vanagang. Ég uppgvötaði að allir kaflarnir sem ég var búin að búa til hér á síðunni væru horfnir en ég kann ekki að ná í þá þó ég sé búin að senda póst um það og búin að fá leiðbeiningar og veit ekki hvað ég á að gera Nóg í bili.

Nú er heldur betur langt síðan ég skrifaði. Ég væri reyndar ekki að skrifa núna nema bílstjórinn hjá ferðaþjónustunni (sem ég er nýkomin með var svo svartsýnn að ég er veðurteppt heima!

Nú er ég búin að vera mánuð í vinnunni og líkar ágætlega, mér líður samt oft illa hvað ég kann lítið og er lengi að ná þessu!!! Ég sem sagði í viðtalinu að ég væri fljót að læra. Ég er það ekki í þessu tilviki en ég er að reyna og finn líka mun milli vikna. Ég er bara svo óþolinmóð að mér finnst þetta ganga alltof hægt þetta er hrúturinn í mér. Ég hef þurft að fá að koma seint suma daga vegna þess að ég hef þurft að fara í blóðprufu útaf blóðtappanum. Ég var líka bara hálfan daginn í gær og fór svo í myndatöku á fætinum útaf brotinu. Það er gróið ég er búin að vera í leigustól til að hafa fótinn uppi og ætlaði svo að fara nota minn í gær en það tók á! ég veit reyndar ekki hvort ég má láta fótinn hanga útaf blóðtappanum svo ég er núna í leigustólnum. Ofan á allt þetta er ég að farða í Halanum og frumsýning á Gaukshreiðrinu á laugardaginn. Ég hef verið að koma heim kl. 23-24 á kvöldin sem er ekki gott þar sem heilsan er ekki uppá marga fiska og álagið frá vinnunni gífurlegt (ég er að læra 4-5 ný forrit og reyna líka að muna hvernig á að þjóna viðskiptavinum sem best). Ég get reyndar kennt sjálfri mér um þetta þar sem búið var að vara mig við álaginu fyrstu mánuðina Ég hef reyndar ekki tekið veikindin með í reikninginn en ég mun vera á pillum í alla vega í ár líkegast lengur. Ég er enn á sprautum því það gengur hægar en áætlað var að koma jafnvægi á eitthvað gildi í blóðinu sem ég kann ekki skil á. Í vinnunni er byrjað átak og ákvað að taka þátt einkaþjálfarinn lét mig fá matarprógram og ég er SVO svöng núna því ég er föst heima og get ekki farið út í búð! Þröstur er að vinna til kl. 24 svo ég verð að fara bara á morgun eftir vinnu. Þröstur ætlar að keyra mig á morgun í blóðprufu og svo í vinnuna eftir hana hef ég rétt tíma til að fara í búðina og svo niðrí Hala til að farða á Generalprufu rétt er að sagt aðalæfing. Kíkið endilega á http://www.halaleikhopurinn.is

Rétt í lokin við Þröstur trúlofuðum okkur á Aðfangadag

Eins og ég sagði í síðustu færslu var lítið athugað hvað væri að fætinum þegar ég fór uppá slysó í síðustu viku! Í gær var fóturinn orðinn alla vega tvöfaldur og vildi Þröstur fara með mig á slysó aftur! ég þrjóskaðist við þangað til eftir mat hjá mömmu og þá samþykkti ég að fara Þar var ákveðið að senda mig aftur í ómskoðun (það var eina sem var gert í síðustu viku) og svo sagði ég AFTUR frá því að ég hefði dottið og þá var pöntuð líka röntgenmynd af fætinum(loksins). Eftir báðar skoðanirnar kom í ljós að ég væri brotin í leggnum fyrir neðan hnéð OG líka með blóðtappa í lærinu!!! Ég er semsagt búin að vera fótbrotin í 12 daga án þess að fá meðferð. Bæklunarlæknirinn sagði að líklegast væri blóðtappinn afleiðing af brotinu!!! sem þýðir það hefði verið hægt að afstýra blóðtappanum með því að mynda í síðustu viku!!!! Ég er ekki kát með lækninn sem tók á móti mér þá!!! Ég fékk þó að fara heim og Þröstur læri að sprauta mig með blóðþynningarlyfinu svo tek ég töflur líka. Ég er með teygjusokk og á að sjálfsögðu að hlífa fætinum. Brotið er búið að færast til en það er ekkert hægt að gera við því nema bara hvílast. Eins og doksinn sagði þetta fer að lagst uppúr þessu. Brot eins og þessi byrja að lagast eftir 10 -12 daga. Ég á reyndar ekki að koma til hans fyrr en í lok jan. til að athuga hvort það sé að gróa. Ég þarf samt að koma alla vega vikulega í blóðprufu meðan blóðtappinn er, fá sprautu tvisvar á dag í 5-7 daga og töflur með og í 6 mánuði!!!! eitthvað sem hefði verið hægt að sleppa ég er frekar pirruð útaf þessu en ég get ekkert gert úr þessu og vona bara það besta. Þetta verður alla vega ár sem ég mun seint gleyma!!! Það sem mér finnst leiðinlegt að hugsa til þess að ég þarf að byrja í nýju vinnunni og þurfa svo að byrja á því að biðja um frí til að fara í myndatöku áður en ég verð búin að vinna í mánuð! Það verður víst að hafa það.

Ég lofaði að blogga í desember. Mánuðurinn byrjaði á geggjuðu flakki alla daga svo ég var lítið heima 13. desember var yfirlitsfundur Evrópuárs Jafnra tækifæra. Við í Halaleikhópnum fengum í byrjun árs styrk sem við við þurftum að gera grein fyrir á þessum fundi hvað við gerðum við styrkinn. Ég hélt smá ræðu svo tróð Hjólastólasveitin upp Þetta var mjög áhugaverður fundur og margt gert á árinu sem ég vissi ekki um!!!! Um kvöldið fór ég á leiksýningu á Grandrokk þar sem Guðjón Sigvaldason leikstýrði(hann er nú að leikstýra Gaukshreiðrinu hjá okkur). Það var mjög gaman. Ég fékk mér reyndar of mikið hvítvín en það er ekkert nýtt (þar er bara svo gott). Daginn eftir var geggjað rok og sumum skólum lokað. Ég ætlaði að vera með bás í kjarnanum í mosó en treysti mér ekki, það var líka eins gott ég var að byrja að veikjast! á laugardaginn harkaði ég af mér og fór til að vera með básinn og Margrét Lilja var með mér. Hún seldi jólakort. Þegar hún var að fara gafst ég upp og fór líka heim alveg að farast, var orðin veik og komin með 39 stiga hita. Ég var ekkert búin að borða síðan á fimmtudagskvöld Á mánudag leist Þresti ekki lengur á blikuna og hringdi í lækni. Ég fór til að hitta hana og ég var hársbreidd frá því að vera send heim með ógleðilyf þegar ég nefndi að mér þótti fóturinn minn vera óvenju bólginn, þá náði hún í annan lækni og hann sendi mig á bráðamótttökuna. Þar þurfti ég að gista og var svo send heim daginn eftir með uppáskrifað 3 lyf! Ég var eftir allt saman ekki með flensu heldur þvagfærasýkingu, blóðlítil og vantaði kalíum í líkamann. Það fannst ekkert að fætinum (það var reyndar lítið athugað hvað væri að honum). Ég er öll að koma til en er mjög orkulítil og get voða lítið verið á ferðinni. Ég verð þó heima um jólin það er fyrir öllu. Þarna er komin ástæða fyrir bloggleysi mínu

að lokum vil ég bara segja þetta:

                      Hamingjan gefi þér gleðileg jól,

gleði og vermi þig miðsvetrar sól,

brosi þér himinn heiður og blár

og hlýlegt þér verði hið komandi ár.

                                       (G. Jóh.)

Þá er ég búin með síðustu morgunvaktina mína í Íþróttamiðstöðinni. Ég á bara eftir að vinna nokkrar kvöldvaktir svo er ég farin í sumarfrí. Ég var með smá kveðjukaffi á föstudag og var með Matta á vakt. Ég bauð Tómstundafulltrúanum að koma í kaffi og hún færði mér æðislegan bangsa og geggjaðar rósir Mikið var erfitt kveðja Matta því betri vinnufélaga er ekki hægt að finna!

Um helgina var í gangi samstarfsverkefni Sjálfsbjargar landssambands fatlaðra og Kringlunnar. Þar vorum við að gera okkur sýnilegri og minna á Alþjóðadag fatlaðra sem er 3. des. Þema helgarinnar  var „Atvinna við hæfi fyrir einstaklinga með fötlun“. Ég tók að sjálfsögðu þátt í því. Nokkrir hreyfihamlaðir einstaklingar voru að aðstoða í verslunum og svo vorum við með bás niðri í Kringlunni. Ég var aðsjálfsögðu í Hygea á laugardeginum. Það gekk bara ágætlega ég vissi bara lítið hvað ég ætti að gera svo ég reyndi bara mitt besta. Á sunnudeginum ætlaði ég að vera á básnum en það vantaði manneskju í Augað svo ég var þar og það gekk bara æðislega vel gat hjálpað fólki mikið meira og var að vinna Eitt verð ég þó að segja, að vera í Kringlunni 4-5 klst. í einu er BARA klikkun!!!! Ég var með hausverk báða dagana og algjörlega búin eftir að ég var komin út. Næsta verkefni er Jólabasar Sjálfsbjargar á höfuðborgasvæðinu næsta laugardag. Ég verð að aðstoða undirbúningin í þessari viku og svo á laugardeginum sjálfum. Ég verð svo annað hvort á mánudag eða þriðjudag komin í sumarfrí vegna fótbrotsins á ég það að mestu eftir. Við Þröstur eigum mjög fáar jólagjafir eftir svo það verður bara rólegheit í desember(alla vega stefnt að því).

Ég ætla að reyna blogga í des.

Nú er komið að krossgötum í mínu lífi

Ég er búin að segja upp í Íþróttamiðstöðinni að Varmá

Ég byrja að vinna hjá Símanum 7. janúar og verð í söludeild í þjónustuverinu. Mig hlakkar bæði til og kvíði fyrir Ég er búin að vinna í Íþróttamiðstöðinni allan minn vinnuferil!!! Ég byrjaði að vinna þar á sumrin 1990 og var svo fastráðin allt árið 1997. Undanfarin 2 ár er ég búin að vera með vinnuleiða, eða hvað sem það er kallað að þola ekki neitt sem við kemur vinnuna. Ég vinn nóvember og fer svo í sumarfrí í desember en þarf auðvita að aðstoða bossinn aðeins með Íþróttamannskjörið svo það verður ekki algjört frí. Auðvita á ég eftir að sakna ýmislegs í vinnunni, Matta, Óskars, Ingó, kennaranna og allra barnanna. Líka á ég eftir að sakna kallanna minna í útleigutímunum. Plúsinn er samt það mikið meiri að ég hikaði ekki við að taka þessari vinnu. Reyndar þegar ég kom í viðtal þá var frekar óaðgengilegt, brattur rampur, þung og mikil hurð og svo var mér sagt að mötuneytið væri í ca. 250m fjarlægð. Reyndar set ég það ekki fyrir mig. Fyrstu 8 átta árin sem ég var að vinna á kvöldin í Íþróttamiðstöðinni var kaffistofan uppi á 2. hæð og engin lyfta Ég bað um frest til að láta vita hvort ég treysti mér að takast á við þessar hindranir. Þegar ég ákvað að slá til þá fékk ég að vita það að væri búið að laga hurðina, hún er nú sjálfvirk, búið að redda mér stæði við annan ramp sem er mikið minni en hinn svo var líka búið að tala við mötuneytið og þau er tilbúin að setja á bakka og einhver sem verður að vinna með mér myndi halda á bakkanum til mín Vonandi veit þetta á gott Svo það er bara að krossleggja fingur og vona að ég sé rosaleg sölumanneskja Ég tek það fram ég verð ekki að hringja í fólk, mamma og Unnur systir héldu það! Ég gæti það engan veginn!!!!

Ég verð bara að deila þessari sögu með ykkur þar sem ég hef ekki verið í bloggstuði síðustu mánuði en er að bíða eftir spennandi fréttum(vonandi). En get ekki sagt alveg strax frá þeim svo þessi saga kemur í staðinn. Þetta er saga sem ég fékk sent og finnst ég eigi margt sameiginlegt með þessari konu þeir ofurviðkvæmu ættu að sleppa því að lesa söguna

Paradise by the Dashboard light.

Seinasta ár var hrikalegt, ekki veit ég hvað ég fór í mörg fertugsafmæli og öll enduðu þau með ósköpum.....fyrir mig.
Ég enda alltaf á því að fljúga á hausinn eða renna í splitt.
JÁ, ég sagði SPLITT !!! og ég er ekki til þess gerð að fara í þannig æfingar og þið megið sko trúa því að þetta hefur tekið sinn toll af mér því á tímabili var ég orðin háð parkodin forte og voltaren rapid.
Seinasta sumar fór ég í fertugsafmæli þar sem drykkjan hófst sömu mínútu og inn í salinn var komið, eða kl. 20.
Ég var akkurat ekkert búin að borða þennan dag og eftir þrjú léttvínsglös var ég farin að brosa framan í allt og alla.
Ekki veit ég hvað gestgjafarnir voru að pæla, en þegar smáréttirnir voru bornir fram þremur tímum síðar, voru allir komnir á hvínandi kúpuna og þ.á.m. ég.
Ég reyndi að borða en bara gat það ekki, bæði var lystin fokin út í veður og vind og svo var ég allt of upptekin við að flögra á milli fólks sem ég þekkti og þekkti ekki og hrósa því fyrir hvað það væri smart klætt eða fallegt !
Ekki veit ég hvaða andsk.... árátta þetta er hjá mér... og þetta segi ég sérstaklega við þá sem eru ömurlega klæddir eða hrikalega ljótir....
Alltaf að reyna að gleðja alla.... Guð, hvað ég er fölsk!
Allavega ...ég var búin að drekka helling af hvítvíni ...sem ég má alls ekki !!!
...ástæðan er sú að það er eitthvað í hvítvíni sem ég þoli ekki....fyrir það fyrsta þoli ég varla meira en tvö ? þrjú glös... og ef ég drekk meira (sem ég yfirleitt geri) þá er djöf... laus.
Ég hef ekki hugmynd hvað klukkan var orðin, ég var alveg búin að missa allt tímaskyn, en veit það þó, að ég var hætt í hvítvíninu og farin að drekka cokteila....(stórhættulegur andsk....) sem gamall vinur minn bar óspart í mig.
Það var allavega farið að dimma og ég sat úti á palli með helling af fólki.
Einhverra hluta vegna var verið að tala um hvort væri flottara og betra að vera með stór brjóst eða lítil , venjulega hefði ég ekki blandað mér í svona fáránlegar umræður, en þar sem ég var orðin vel hvítvínslegin ákvað ég að skipta mér af .
Það verður að viðurkennast að ég er nú með þeim veglegri hvað brjóstastærð varðar og hélt ég að sjálfsögðu með þeim hópi.
Ég er ekkert með lítil.... sagði konan sem sat við hliðina á mér, ég leit á hana og brjóstin hennar og sagði glottandi:...þetta eru bara smá túttur elskan mín, allavega miðað við mig... ..
Hún horfði á brjóstin á mér og sagði: hvaða skálastærð ertu ?
-E.
-E !!??? er það til... spurði hún.
-Er það til ??!!!!....Hvaðan ert þú, spurði ég hneyksluð..... ég skal láta þig vita það að öll flottustu brjóst í heimi eru E eða F skálar
-Þá er ég örugglega D, sagði hún......
- D???....... Nei, mjallhvít litla... þú ert lítil B sagði ég hlæjandi og fékk mér cokteilsopa.
-Ég er ekki B, sagði hún grafalvarlega.... finndu bara... og með það sama slengdi hún brjóstunum framan í mig.
Ég greip með báðum höndum utan um tútturnar á henni og þreifaði,
- grunaði mig ekki....sagði ég, þú ert meira að segja pínulítil B, og svo hló ég eins og skepna.
Þetta hafði vakið athygli margra kvenna sem þarna voru og nú flykktust þær að mér bæði til að fylgjast með og fá mig til að segja þeim í hvaða skálastærð þær væru!
Eins og ég væri einhver sérfræðingur í því.
Ég rétti úr mér og reyndi að sýnast gáfuleg....veifaði kerlingunum til mín, lét þær mynda einfalda röð og nú hófst eitt undarlegasta kvöld lífs míns.
Nú sat ég 35 ára úti undir berum himni á ágústnóttu, sauð-drukkin að þreyfa kvennmansbrjóst, kvenna sem ég þekkti og þekkti ekki.
Það var brjálað að gera hjá mér og gamall vinur minn (cokteil gæjinn) bauð sig fram sem aðstoðarmann. Ég hélt það nú.. og nú sátum við þarna bæði tvö og þreyfuðum á brjóstum afmælisgesta.
Ekki veit ég hvað við vorum lengi að þessu káfi en ég allavega var orðin hundleið á þessu...fannst þetta ömurlega leiðinlegt. Vinur minn aftur á móti fílaði þetta í tætlur.
Ég hætti þegar kona ein sem ég þekkti engin deili á, vildi ekki að ég hætti að þreyfa og gaf frá sér hin undarlegustu hljóð á meðan.
Ég var rétt komin inn í salinn aftur þegar ég heyri discotekarann segja: og þetta er lag er spilað sérstaklega fyrir alla skemmtilegu stuðboltana hérna .
Stuðbolta???? Jebb..... that´s me......og með tilþrifum ætlaði ég að dansa inn á dansgólfið.
Margt fer á annan veg en maður ætlar. Kannski voru það skórnir....ég veit það ekki eða kannski var gólfið sleipt, hvað sem því líður þá rann ég á einhverjum andsk.... og með látum skautaði ég inn dansgólfið. Hver heilvita manneskja hefði gripið í eitthvað til að bjarga sér, en gerði ég það ?
Nei, ég vildi ekki láta neinn vita að þetta væri eitthvað sem ekki átti að gerast, ég ætlaði að láta alla halda að ég hafi planað þetta svona, ég hnykkti til höfðinu rak upp eitthvert íha-hljóð og á dágóðri siglingu brunaði ég inn í hóp fólks sem var að dansa á gólfinu, í öllum látunum náði ég að fella tvær miðaldra konur, en á einhvern furðulegan hátt hélt ég sjálf jafnvægi og stóð í báðar þegar ég stoppaði.
Lagið var rétt byrjað og ekkert smá lag.... Meatloaf..
Paradise by the dashboard light
Þetta lag er eins og flestir vita eldheitur dúet....og í því ástandi sem ég var í þarna fannst mér ekki annað koma til greina en að syngja hlutverk konunnar , ég leit í kringum mig leitandi að góðum kandidat í hlutverk karlsins.
Ég þekkti hann ekki neitt þennan gaur sem stóð þarna og söng hástöfum, hann var nú half hallærislegu í allt of litlum jakkafötum með óvenjustór gleraugu, en fu... it hann kunni textann og það var akkurat það dugði mér.
Með eld í augum skautaði ég í átt til hans, ég tók mér stöðu fyrir framan hann (nú var komið að konunni) og gólaði:
Ain´t no doubt about it ,We were doubly blessed, Couse we were barely seventeen and we were barely dressed........
Honum brá óþarflega mikið, en var fljótur að jafna sig og mændi gapandi á mig á meðan ég með tilþrifum söng textann ?minn?........en það má segja honum til hróss að hann var snöggur að kveikja og nú hófst þessi líka fína sýning hjá okkur tveimur.
Fólk dreif að úr öllum áttum og myndaði hring um okkur á meðan við performuðum sem mest við máttum. Ég er nú yfirleitt ekki mikið fyrir það að sýna mig á mannamótum en... þarna hafði einhver andsk...hlaupið í mig sem ég réði ekki við.
Þó að ég kunni textann afturábak og áfram þá fannst mér það ekki nóg....ég fann mig knúna að láta leikræn tilþrif fylgja með.....og nú reyndi ég að leika textann um leið og ég söng hann. Og eins og það væri ekki nóg lék ég líka á meðan að gaurinn söng!!!
Fólk var farið að klappa og klappa, þvílík stemmning.......
Ég stappaði niður fótum á háréttu augnabliki, rétti aðra höndina út í átt að gaurnum og öskraði : Stop right there!.... I gotta know right now...Before we go any further.....do you love me....
Gaurinn klæddi tætti af sé bindið og klæddi sig úr jakkanum og söng: let me sleep on it...baby, baby let me sleep on it.......
Við náðum aldrei að klára lagið....ég veit eiginlega ekki almenninlega hvað gerðist. Ég man að að við vorum komin að besta kafla lagsins.... þar sem dúettin er sem þéttastur. Ég sá útundan mér allt fólkið og hrifninguna sem skein úr augum þess.
Mér fannst ég þurfa að enda þetta með stæl....og það var akkurat það sem ég gerði, en kannski ekki á þann hátt sem ég hefði helst kosið.
Mér fannst ljós mitt skína sem aldrei fyrr... og fólkið skildi sko fá að sjá leikræna tjáningu á heimsklassa.
Með óbilandi trú á eigið ágæti æddi ég að gaurnum og með krafti og áherslu ætlaði ég að slá í bringuna á honum á meðan ég söng: Will you love me forever?....
Ég var alveg komin að honum með hnefann á lofti þegar ég stíg eitthvað vitlaust í fótinn með þeim afleiðingum að ég byrja að renna.....ég get allavega sagt þér það að ég sló hann ekki í bringuna!
Ég sem sagt rann með annan fótinn fram og hinn aftur og höggið sem átti að lenda í bringunni á gaurnum.......jebb....lenti því miður í klofinu á honum!
Þvílíkt öskur!
Aumingja maðurinn, hann lippaðist niður fyrir framan mig, ekki það að ég hefði alveg getað öskrað svona líka, enda ekki á hverjum degi sem ég fer í splitt!
Ég þurfti hjálp margra manna til að komast á fætur og hjálp jafn margra til að komast út í bíl.
Gaurinn fékk far hjá okkur Nonna.....upp á slysavarðstofuna.
Ég var útskrifuð eftir skoðun með recept uppá parkodin forte og voltaren rapid, en gaurinn var yfir nótt vegna kvala á pungsvæði.
Á leiðinni heim sagðist Nonni aldrei hafa skammast sín eins mikið og þegar ég reyndi að útskýra fyrir læknum spítalans hvernig þetta óhapp hefði átt sér stað og sagði mér að næst þegar ég tæki upp á því að gelda einhvern ræfil og stökkva í splitt í leiðinni skyldi ég redda mér sjálfri upp á spítala.
Ég horfði á mannin minn, þessa elsku, sem djöflast þolinmóður með mér í gegnum alla mína kosti og galla og söng: Do you love me...will you love me forever......

Í dag eru 3 ár síðan Guðbjörn bróðir dó. Í gær frétti ég að eiginmaður gömlu skólahjúkkunnar minnar hafi dáið á heimili þeirra og 30 ára kona hafi fengið heilablæðingu fyrir nokkrum dögum! Sorgarfréttir allt saman en þá er bara að reyna að horfa á það jákvæða annarsstaðar í kringum mann og muna eftir því. Einnig að muna það góða frá þessum einstaklingum.

Blessuð sé minning þeirra.

Þá er að koma rútína aftur á alla. Við Þröstur fórum í 11 daga til útlanda. Nánar tiltekið Danmörk og Þýskaland með bogfimideild ÍFR. Flugum til köben og fórum svo yfir til Þýskalands á bíl og ferju Þetta voru fínir dagar í Dannenberg og hittum vini okkar frá því í hittifyrra. Strangt prógram flest alla daga og nokkrir dagar fóru í skoðunarferðir utan Dannenberg. Við fórum meðal annars til Ahrensburg (rétt fyrir utan Hamborg) og fórum í bogabúð. Ég keypti mér boga Ég prófaði hann í gær og ég held bara að mér líki vel við gripinn. Á eftir bogabúðina smakkaði ég minn besta mat í Þýskalandi (í allri ferðinni, fyrir utan morgunmatinn á hverjum degi) RÉTT steikt nautakjöt og humarspjót. Eftir 9 daga í Dannenberg þá fórum við aftur til köben og vorum þar frá sunnudagsnóttu til þriðjudagsmorguns. Þar var týpískt íslenskt veður á þriðjudagsmorguninn kom haglél! og rokrassgat(fyrirgefið orðbragðið. Á föstudag fór ég svo í myndatöku á fætinum og LOKSINS LOKSINS losnaði ég við allar umbúðir Á reyndar að fara varlega til að byrja með má ekki vinna en ætla samt að vinna 1/2 daginn það er þessi tími sem er svo mikið að gera svo ég get ekki haft samvisku í að koma ekki vinnu, þar sem ég mætti á miðvikudag og fimmtudag. Ég er samt með vottorð um að ég megi ekki vinna(svona er samviskan). Síðast þegar ég var ekki þá fór allt í klessu og ég var lengi að leiðrétta misskilningin sem "Sumir" í vinnunni gerðu Það kitlaði mig samt þegar ég talaði við strákana með leigutímana og heyra hvað þeir voru fegnir að heyra að ég væri komin aftur. Það verður ekki gaman fyrir þá ÞEGAR ég hætti. Ég er á fullu að leita mér að vinnu en ekkert gengið ennþá Ég fór í viðtal hjá Össuri en það var ákveðið að ráða engan. Ég held samt áfram og vona það besta. Reyndar finnst bossinum mínum að ef ég fá ekki vinnu fljótlega þá er óvíst að ég fái nokkra aðra vinnu. Ég er samt að reyna að vera bjartsýn því mér finnst vera komin tími á breytingar hjá mér! og hærri laun!!!! Ég skrifa meira um það þegar þar að kemur.

Óskar vinur okkar átti stórafmæli síðasta mánudag og hélt upp á það um síðustu helgi. Við fórum nokkur með honum á Ruby Tuesday að borða svo var heljarinnar partý heima hjá honum. Rosalega gaman við vorum ekki komin heim fyrr en að verða 4 um nóttina. Þá lendi ég í því að fara frekar hastarlega að vaskinum og reka stóru tána (á brotna fætinum) í skápinn sem er undir vaskinum með þeim afleiðingum að nöglin flettist næstum af ég kláraði bara dæmið því ég kannast við þetta, hún hefði verið tekin af hvort sem var. Alla vega nú er líka komin með umbúðir á tána Við fórum svo í útilegu á mánudag, ég og Þröstur, Unnur og börnin, Kiddi 3 kom líka til okkar og svo kom Rósa á þriðjudag. Það var mikið fjör, kannski aðeins of mikið á þriðjudagskvöldið því ein útlensk kona kvartaði undan hávaða við okkur Það var gott veður á daginn en bæði kvöldin byrjaði að rigna um leið við vorum búin að borða! við vorum með það stórt tjald svo við gátum setið inni. Það bjargaði okkur alveg. Meira um þetta seinna verð að hætta. 

Á mánudaginn (Afmælisdag Arndísar) fór ég í myndatöku og átti von á að losna endanlega við umbúðir!!! Annað kom á daginn. Brotið er enn það mikið opið að ég fékk spelku sem er eins og gifsið sem ég er búin að vera með nema bara búið að opna það í miðjuna. Ég má fara í bað og sofa án spelkunnar. Ég á svo að koma í myndatöku 30. júlí þá eru 2 mánuðir síðan ég fór á slysó og fékk fyrsta gifsið. Ég spurði doksann hvort ég mætti fara á flakk og hún sagði ég mætti það ef ég treysti mér svo við ætlum að reyna að fara í útilegu. Kemur í ljós hvort það tekst. Ég er enn óvinnufær með öllu en er samt búin að aðstoða bossinn aðeins heiman frá mér(Gat ekki sagt nei)

Jæja þá er mánuður eftir af því að vera lazy-boy og gifsi!!!!! það er komið nýtt gifs og ég fór í myndatöku með gifsið á mér (aldrei haldið að það væri gert) annað brotið er búið að færast til en það á samt að vera í lagi!? svo maður verður bara að treysta að þeir vita hvað þeir eru að gera blessaðir doksarnir! Mamma var hjá lækni heima í mosó og sá læknir þekkir mig vel. Hún sagði við mömmu að blóðtappinn sem ég fékk '98 hefði getað farið af stað við brotið og var hissa að ég hefði ekki verið sett á blóðþynningarlyf en það hefur allt blessast þrátt fyrir allt, alla vega lítur fóturinn ekki út fyrir að hafa orðið fyrir meira hnjaski Ég byrjaði á armbandi og sat í lazy-boyinum en var eitthvað svo andlaus að armbandið er komið á bið í bili.  Endilega ef ykkur leiðist bjallið í mig því ekki fer ég neitt í bráð. Reyndar verðum við að passa húsið fyrir mömmu og pabba á meðan þau fara á blómasýningu í Finnlandi síðustu helgina í júní en ég verð alveg jafn lítið á ferðinni þar og hér heima En til að fara í smá Pollýönnuleik þá er þetta mikið betra en að vera föst á spítala

Bless í bili

Smá fréttir. Ég þarf ekki að fara í aðgerð! ENN ég þarf líklega að liggja í lazy-boyinum lengst af tímanum í gifsinu því þetta er þannig brot! Þá eru BARA 40 dagar eftir!!!! Ég er reyndar áhyggjufull að brotið grói ekki rétt! Doksinn sagði nefnilega að það væri vanalega gert aðgerð á svona brotum en vegna þess að ég geng ekki þá ætla þau að sleppa því! Ég var vön hjá gamla sjúkraþjálfaranum mínum að ganga í göngugrind svo ef brotið grær ekki rétt og ég fer til hans aftur get ég kannski ekkert gengið???? Þetta eru pælingar sem ég hef of mikinn tíma til að pæla í núna svo það er bara að hugsa jákvætt Ef ykkur leiðist þá endilega hafið samband því mér á pottþétt eftir að leiðast!!!!

 Þá er það að drífa sig í Lazy-boyinn. Læt heyra í mér þegar koma meiri fréttir. Ég fer í myndatöku 13. júní þá kemur líklegast í ljós hvað ég þarf að liggja lengi og hvað ég þarf að vera í gifsi lengi.